Zaman kavramını yitirmiş bir insan zaten kaybolmamış mıdır?
KAFAMDAKİ DÜELLO
kafamdaki düelloda
herkes birbirini vuruyor sevgilim
sis gibi dağılıyor kalabalık
yerli yerini buluyor metal taş tonoz tahta
peşimdeki adamla peşindeki kadın evleniyor
el ele geziyoruz sokaklarda
ağzımızda pek ayıp bir türkü
yalpalıyor ayaklarımız
söz veriyoruz
söz alıyoruz
güneş doğmamış daha
nefesinle açıyorum pencerelerini evin
by Esra BALABAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder